غزلیات سعدی؛ دکتر لطفعلي صورتگر

کمال اعتدال در هنگامی است که قالب شعر و آنچه در ان از افکار و اندیشه‌ها ریخته شده موازنه دارد یعنی نه کلمات در بیان اندیشه‌ها ناتوان و ضعیف و زبونند و نه افکار آن‌قدر ژرف و مبهم و پیچاپیچ هستند که کلمات از کشیدن بار آنها عاجز باشد. مظهر و نمونۀ بسیار درخشان آن، کلام افصح‌المتکلّمین سعدی شیرازی در شعر فارسی است   در بادی امر شعر تنها آواز یا سرودی است که دربارۀ وقایع عادی ...

بیشتر بخوانید

حکایات غزلیات سعدی؛دکتر عبدالحسین زرین‌کوب

تفاوت سعدي با ملامتگران و رياکاران و دروغگويان اين است که سخنش مثل «شکرپوست کنده» است . نه رويي دارد و نه ريايي. اگر لذّات گرم گناه عشق را بجان ميخرد درگر گناه سردبي لذّت دروغ و ريا را مرتکب نمي‌شود. راست و بي پرده اقرار ميکند که زيبائي در هر جا و هر کسي باشد قوت پرهيزش را مي‌شکند بيان گولي‌ها و رسوائيها را که در اين دنيا با احوال و اطوار انسان آميخته . است بر سعدي عيب ...

بیشتر بخوانید

موسیقی شعر غزل سعدی؛دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی

ظاهراً معنی تفاوتی نمی‌کرد ولی همه کس می‌داند که شعر از آسمان به زمین می‌آمد. تمام زیبایی و هنر شاعر در همین هرچه جهان و هرکه جهان است که در آن نوعی حذف وجود دارد، یعنی بهره‌وری از یک ساختار نحویِ خاص که دیگران ـ تا آنجا که یاد دارم ـ از آن غافل بوده‌اند سعدی و فردوسی از لحظۀ حضورشان در تاریخ ادبیات ما، همواره فرمانروایان بی‌چون و چرای قلمروِ شعر بوده‌اند و آن ...

بیشتر بخوانید

معاوضه با مطول؛ سعدالدين تقتازاني

كاش تمام «مطوّل» را از من مي گرفتند و اين سخن‌‌ سعدي را به من مي دادند كه «از بستر نرمش به خاكستر گرمش نشاند». سعد الدين تقتازاني،مولف «مطوّل» به نقل از دكتر عبدالقيوم قيوم، مقالالتي درباره سعدي ، صفحه 261

بیشتر بخوانید

شاعري عارف؛ ابن الفوطي

مصلح الدين سعدي شيرازي شاعري عارف بود ... خداوند به وي سخن بديع و زيبا در لفظ فصيح با زبان دري عطا كرد. من نامه اي به سال 660 ه.ق به او نوشتم و شعر از اشعار عربي او را خواستم ، اين ابيات را نوشت: متي جمع شملي بالحيب المغاضب و كيف خلاص القلب من يد سالب؟! ابن الفوطي مجمع الالقاب ، به نقل از دكتر مصطفي جواد دركتاب متنبي و سعدي از دكتر محفوظ

بیشتر بخوانید
123